Rasa ta najprawdopodobniej wywodzi się, jak wszystkie bojowe psy, od molosów z Epiru i Cesarstwa Rzymskiego, ma związki krwi z buldogami z Wielkiej Brytanii, średniowieczne alano, dogami i małymi dogowatymi rasami z Francji.
Współczesny nam buldog francuski jest efektem wielu różnych krzyżówek dokonywanych przez hodowców-pasjonatów w pospolitych
dzielnicach Paryża w latach 1880. W tym okresie psy z przedmieść i hal targowych - psy rzeźników i woźniców - zdołały podbić wyższe sfery i świat artystów za sprawą swojego, tak szczególnego, charakteru i wyglądu. Bardzo szybko stawały się popularne i rosła ich liczebność. Pierwszy klub tej rasy powstał w 1880 roku w Paryżu. Pierwszego wpisu do rejestru dokonano w 1885 roku, a pierwszy standard został opracowany w 1898 roku. W tym samym roku Centralne Towarzystw Kynologiczne uznało buldoga francuskiego za nową, odrębną rasę. Pierwszego psa wystawiono w 1887 roku. Stanard ulegał modyfikacji w latach 1931-32 i w 1948 roku. Przeredagowany został w 1986 roku przez H. F. Reanta i R. Triqueta (ogłoszony w nowym brzmieniu przez FCI w 1987 roku), a następnie przez Komitet Klubu Buldoga Francuskiego we współpracy z R. Triquetem.